Bij de dagelijkse productie is de breuk van de afvalrand van het droge lijmmateriaal een complex probleem, waarbij materiaaleigenschappen, precisie van stansapparatuur, aanpassing van procesparameters en andere aspecten betrokken zijn.
Maak een gedetailleerde en diepgaande analyse van de oorzaken van de breuk van de afvalrand van de niet-klevende materialen en deel enkele oplossingen op basis van de daadwerkelijke productie-ervaring, inclusief verschillende mogelijke situaties en bijbehorende oplossingsstrategieën ter referentie.
Soms is de stansmarkering ongelijkmatig en is de stansdiepte onvoldoende. Omdat het stansmes het oppervlaktemateriaal niet volledig afsnijdt, zal de afvalrand het etiketoppervlakmateriaal wegnemen tijdens het trekproces.
In dit geval kunnen de volgende oplossingen worden geprobeerd: controleer eerst of de druk van het stansmes gelijkmatig is en pas de druk aan die op de stansmes wordt uitgeoefend; ten tweede, zorg ervoor dat het stansmes transparant is. Voor de nieuwe stansfrees is een grote druk nodig om het materiaal te snijden, wat aangeeft dat de hoogte niet overeenkomt met de materiaalparameters of de hoogte van de stansfrees en de doelhoogte.

De afvalrand in de papierrichting is de actieve kracht van de afvalafvoer. Als de breedte ervan kleiner is dan de breedte van de axiale afvalrand, is het gemakkelijk om tijdens het productieproces de afvalrand te laten breken.
Er wordt gesuggereerd dat de breedte van de afvalrand in de papierrichting groter is dan of gelijk is aan de breedte van de axiale afvalrand vóór productie. Ten tweede wordt bij het vroege etiketontwerp ook rekening gehouden met de kracht van de papierrichting, en kan de breedte van de papierrichting effectief het breken van de afvalrand voorkomen.
Soms is een andere belangrijke factor die het scheuren van zelfklevende etiketten veroorzaakt, de front-end ontwerplink. Vanwege het gebrek aan daadwerkelijke productie-ervaring van ontwerpers, zijn de vier hoeken van het label ontworpen als rechte hoekranden, en is het hoekpunt van het rechte hoeklabel gevoelig voor spanningsconcentratie, wat resulteert in de breuk van de afvalrand van de rechte hoeken. Dit vereist dat ontwerpers speciale aandacht besteden aan het vroege ontwerp van labels, de vier hoeken in een boog, om de spanningsconcentratie te verminderen. Voor de labels die op de automatische etiketteermachine worden gebruikt, moet de booghoekradius van de vier hoeken van het label groter zijn dan 0,5 mm, wat bevorderlijk is voor het soepel strippen van het label in de labellink en het verbeteren van de efficiëntie van de productielijn.
Meestal zal het onjuiste ontwerp van de breedte van de afvalrand ook het breken van de afvalrand veroorzaken. De hoofdoorzaak is dat de breedte van de afvalrand niet evenredig is met de omtrek van het label. De breedte van de afvalrand is te smal om de spanning te dragen wanneer het etiket wordt verwijderd, waardoor de afvalrand breekt. De breedte van de afvalrand kan worden aangepast aan de grootte en vorm van het etiket, zodat deze in verhouding staat tot de etiketgrootte. Bij grotere labels wordt de breedte van de afvalrand vergroot om hun sterkte te vergroten; voor kleinere etiketten kan de breedte van de afvalrand op passende wijze worden verkleind om het verwijderen van de etiketten te vergemakkelijken. Bovendien kunnen leveranciers voor speciaal gevormde grote labels verplicht worden om spanningsverspreidingsbehandelingen uit te voeren in het ontwerp van de mesplaat, om de impact van breuk van de afvalrand op de productie-efficiëntie te verminderen.
Voor de speciaal gevormde labels met complexere labelvormen, vooral die met een klein formaat en een groot aantal uitlaatlabels, wordt de lengte van de afvalrand complexer, waardoor de trekkracht van de afvalrand toeneemt. Het labelontwerp moet zo eenvoudig mogelijk zijn en te complexe vormen proberen te vermijden. Voor etiketten die complexe vormen moeten aannemen, moet het ontwerp van de afvalrand worden geoptimaliseerd, zoals het vergroten van de breedte van de afvalranden of het veranderen van de vorm van de afvalzijden.

De beschadiging of productiefout van het stansmes zal er ook voor zorgen dat het oppervlaktemateriaal van het overeenkomstige onderdeel niet volledig wordt afgesneden wanneer het etiket de afvalrand verwijdert. Verschillende lijmmaterialen moeten verschillende meshoeken en coatingprocessen gebruiken, dus het is noodzakelijk om te controleren of het stansmes scherp is vóór het stansen, controleer of het mes beschadigd is, kan verwijzen naar het stansmonster van de fabriek en de werkelijke stanslabelstatus voor het vergelijkend onderzoek.
Tijdens het drogen van het stansen zal de hoek van de afvalzijde de spanning van de afvalrand vergroten, waardoor de mogelijkheid wordt vergroot om aan de afvalrand te trekken. In dit geval kan de oplossing de afvalafvoerhoek matig aanpassen aan de kenmerken van het materiaal en de afvalafvoervereisten. Voor materialen die gemakkelijk breken, kan de hoek van de afvalafvoer worden verkleind om de kracht aan de afvoerzijde van het afval te verminderen en het optreden van breuk aan de afvalafvoerrand te voorkomen.
De lengte van het gestanste papier is meestal een van de belangrijke redenen voor het breken van de afvalrand. De afstand van het stansmes tot het materiaal tot de trekkracht van het afval is te groot, en zelfs de tegendruk van de lijm in het midden. Bij feitelijk gebruik moet de afstand tussen het stansen en het verwijderen van afval worden verkort en moet de instelling van de papiergeleidingsrol worden geoptimaliseerd om onnodig onderdrukken te voorkomen en het fenomeen van terugkerende hechting van lijm te voorkomen.
Omgevingsfactoren zullen ook een zekere invloed hebben op de breuk van de afvalafvoerrand. Als gevolg van het extreem droge weer in het noorden of de invloed van een aantal speciale omgevingsfactoren, zal het droge zelfklevende oppervlaktemateriaal broos worden, wat leidt tot de afvalrand van stansen en afvoeren. Wanneer het stansen in de bovengenoemde omgeving wordt uitgevoerd, moet de drooggraad van de productieomgeving worden gecontroleerd, moet de omgevingsvochtigheid op de juiste manier worden aangepast vóór het stansen, of moet het materiaal op de juiste manier worden voorbevochtigd om overmatig waterverlies te voorkomen. de droge lijmmaterialen.

Vanwege de stripkracht die op het kleefmateriaal wordt uitgeoefend, is het moeilijk om het oppervlaktemateriaal van het onderste papier te scheiden, waardoor de afvalrand gemakkelijk kan worden getrokken. Tijdens het stansen moet de juiste lijm worden gekozen om de stripkracht binnen het juiste bereik te houden. Zorg er bovendien voor dat de siliconenolie aan de etiketrand ook gelijkmatig wordt gecoat. Voor speciaal vereiste materialen is de randbehandeling met siliconenolie vereist om ervoor te zorgen dat de materiaalstripkracht gelijkmatig wordt uitgeoefend.
Als er sprake is van wolrand, lijmoverloop, schade en andere defecten aan het uiteinde van het lijmsnijmateriaal, is stansen ook gemakkelijk om de breuk van de afvalrand te ontladen. Dit vereist dat de operator speciale aandacht besteedt aan het controleren van de kwaliteit van het materiaal, het snijden, om de productie van marges en schadegaten te voorkomen. Voor de bestaande defecte materialen moet een passende voorbehandeling worden uitgevoerd, zoals het verwijderen en snijden van de randen, om de kans op breuk van de afvalrand te verkleinen.
De algehele stabiliteit van de messenrol en de onderste rol en de stanseenheid heeft ook invloed op de stansmarkeringen en de afvalverwijdering. De messenrol wordt door druk vergrendeld en de concentriciteit (slag) van de onderste rol bepaalt de uniforme en stabiele diepte. Vóór het stansen moet de positie van het schouderijzer van de mesrol, de onderrol en de aandrijfrol (steunrol) worden gecontroleerd om te controleren of het lager van de positie van de askop versleten is of dat de nauwkeurigheid verandert. Als de bovengenoemde problemen worden aangetroffen, moet deze op tijd worden vervangen of gerepareerd om de nauwkeurigheidseisen van het lager te herstellen.
Het probleem van het breken en breken van kleefmateriaal kan worden opgelost door zorgvuldige procescontrole en een redelijk etiketontwerp. De sleutel is om de krachten van elk onderdeel van het stansproces te verduidelijken, en hoe deze krachten in evenwicht kunnen worden gebracht door de parameters van het stansproces en het materiaalontwerp aan te passen. Vind door voortdurend testen en optimaliseren de beste oplossing om de productie-efficiëntie te verbeteren en materiaalverspilling te verminderen.
In de praktijk kunnen ook andere factoren, zoals de snelheid van de matrijs, de treksterkte van het materiaal, het materiaal van de matrijs en de coating, in aanmerking worden genomen. Daarnaast is communicatie met leveranciers ook van groot belang om ervoor te zorgen dat de specifieke eisen en problemen die zich voordoen volledig worden begrepen, zodat er passendere technische ondersteuning en oplossingen kunnen worden geboden.







